De Effies Thuis Houden Weer Huis

Dat pepte de mannen en vrouw natuurlijk flink op! Vrolijk en gretig gingen de Effies dan ook naar het veld, om warm te lopen en lekker te ballen. Scheidsrechter van der Bilt was er ook weer, dus alles stond klaar voor een mooie wedstrijd. En dat werd het! Vanaf de aftrap was duidelijk dat de Effies een stuk sterker waren dan hun tegenstander en binnen 3 minuten stond het dan ook 1-0 na een goal van Davy. De Effies voetbalden lekker: ze passten, combineerden en liepen keer op keer weer naar het doel van Delta Sports, waar een keeper stond die zijn hok als een echte tijger bewaakte: alleen als de bal tegen de paal ging of naast raakte hij hem niet aan, maar alles wat tussen de palen kwam pakte hij. En de bal ging nogal wat net naast en tegen de paal...Dylan, Daan, Davy, Niels....ze schoten en kopten, namen corners en vingen de bal op, maar er kwam geen goal meer bij. Af en toe kwamen de spelers van Delta Sports er even uit, maar dan stonden Sjors en Luuk klaar om ze af te stoppen. En lukte dat niet dan was er Sylvian, die de ballen weer ouderwets klem pakte. Toch was ik er niet helemaal gerust op: het was, ondanks alle kansen, nog steeds maar 1-0 met de rust.....

In de pauze besloten de Effies om weer écht met zijn allen te spelen: geen balletje wachten, maar de bal veroveren en jezelf aanbieden. Iedereen voetbalde mee, zodat de Effies weer als een soort harmonica over het veld gingen: dicht bij elkaar als er verdedigd moest worden, meteen weer uit elkaar als ze aanvielen. Dat is het spel waar ze zo vaak mee winnen! En het betaalde zich uit!

De 3 D's combineerden naar de 2-0: Daan naar Dylan, schot Dylan en Davy uit de rebound. De 3-0 viel er kort na: Daan scoorde uit een pass van Niels. Dylan maakte 4-0 nadat hij zich slim opstelde en de uittrap van de keeper kon opvangen. Hoewel alle Effies flink meededen wist Delta Sports toch de 4-1 te maken. De aanval daarna leverde het hoogtepunt van de wedstrijd op: Sjors passte de bal strak naar Niels. Die zag dat de keeper van Delta Sports net niet goed stond en hij wipte de bal met één voetbeweging, zonder hem aan te nemen (!) met een mooie boog over iedereen heen de goal in. Daar stond als een echte killer Daan te wachten, die de bal voor de zekerheid binnen duwde. Maar het was eigenlijk de goal van Niels! Wat een schoonheid...

Luuk en Sjors achterin vingen de spaarzame uitvallen van Delta vakkundig op. Ze haden zich voorgenomen dat alle aanvallen die af te stoppen waren ook echt tegengehouden werden, en dat deden ze dus! Daarbij werden ze onder andere geholpen door Samira en ook Davy, die zich een slag in de rondte werkten om de bal te veroveren als dat nodig was, terwijl Daan, Niels en Dylan daar tussen door mee verdedigden en aanvielen.

Daan schoot de 6-1 binnen en maakte ook nog een fraaie treffer: bij de zijlijn wilde hij de bal voor de goal gooien: hij trapte de bal, die hoog richting de goal ging. Hij bleef maar hoog, werd langer en langer en langer en viel vlak onder de lat binnen...Misschien niet helemaal zo bedoeld, maar wat een lekkere goal! De 7-1 stond op het scorebord. De Effies gingen nu iets gemakkelijker voetballen zodat Delta de 7-2 kon scoren, maar daar werd meteen op geantwoord: na een fraaie voorzet van Davy schoot Daan de 8-2 hard binnen. Delta antwoordde nu ook weer snel: 8-3! Maar weer gingen de Effies door: Davy maakte de 9-3 uit de rebound na een schot van Niels. Samira kreeg een kans, maar schoot de bal net naast na een pass van Daan. Ze revancheerde zich kort daarna met een mooie combinatie met Niels, die daardoor de 10-3 kon binnen tikken en met een pass op Davy die de eindstand op het bord bracht: 11-3!

Wat er verder ook gebeurt: de Effies hebben in elk geval na twee wedstrijden de koppositie in de 3e klasse, met 14 mee en 5 goals tegen....klasse!

Volgende week weer?

Groets

Gilbert

09:35 - 3/1/2010 - reacties {0} - reageer

Een Kei van een Club…

En het wordt nog erger. Het behoort tot de reële mogelijkheden dat tenminste drie eerste divisieclubs nog omvallen vóór het einde van het lopende seizoen. Vervolgens moeten nog een aantal BVO’s zien of ze hun licentie voor het komende seizoen kunnen veiligstellen. Grappig eigenlijk; Aan het begin van dit seizoen waren diverse eerste divisie clubs doodsbang om te degraderen naar de Topklasse. Inmiddels zijn diverse amateurclubs doodsbenauwd om volgend seizoen te moeten promoveren naar de eerste divisie !

Een oude wond gaat weer open. Je noemde het al even. De BVO die de twijfelachtige eer ten deel viel om als eerste failliet te gaan. SC Amersfoort. Opgericht in 1973, voortkomend uit de Hollandia Victoria Combinatie, beter bekend als HVC. Een jongenskaartje voor een knaak, zie maar waar je gaat staan. Zitten ging niet, dat was weggelegd voor de mensen op de eretribune. En de jongens uit nabijgelegen woonwagenkamp. Die zaten op het dak van de statribune aan de langezijde. Achter het ene doel een verhoging, ooit een onoverdekte statribune. In mijn tijd (vanaf 1979) al verworden tot filmdecor voor Armageddon. Achter het andere doel groene doeken, zodat je niet vanaf het HVC-veld in het stadion kon kijken. En een scorebord.

Hulde aan het scorebord ! Met grote regelmaat kwam het voor dat ‘we’ verloren. Regelmatig zelfs met grote cijfers. Maar nooit met meer dan 5 tegendoelpunten. Dat wil zeggen; Er werden er wel eens 7 gemaakt, of 8. Maar dat paste niet op het scorebord. Een lichtmast die in de donkere uurtjes ontvreemd was aan één van de landingsbanen op Schiphol, met 5 rode lampen aan de rechterarm, en 5 groene aan de linker. De groene lampen deden het. Deze gaven de goals van de tegenpartij aan en werden regelmatig allemaal getest. Of de rode lampen het allemaal deden is nog altijd onbekend…

SC Amersfoort; Kei van een club. En zo was het. Waarschijnlijk de enige club in het betaalde voetbal waar niet de tegenstander, maar het eigen publiek met knikkende knieën naar het stadion kwam.

En toch… Toch droeg ik altijd met trots mijn rode sjaal met witte franjes en hing de minidress voor het raam in mijn kamer. SC Amersfoort bracht het betaalde voetbal voor een kleine jongen met dromen heel dichtbij. Het mooiste moment was altijd als mijn helden gingen rekken. Ik ging er altijd bij staan en sprak met de spelers. Idolen waren het, maar zo dichtbij ! Rob Snijders, rechtsback en kaartenpakker; Fili Kraak, ingenieur op het middenveld; Simon Timorasson, een soort Wamberto, maar nog kleiner; Pietje Struijk, de rommelaar en Co de Smalen met zijn vernietigende linkerbeen en onbeperkt loopvermogen. Wij als supporters waren altijd blij dat er een hoog hek om het veld heen stond. Voor kwaadwillende supporters was dat niet nodig, maar als het hek er niet had gestaan was Co zomaar het stadion uitgerend en hadden we hem waarschijnlijk nooit meer teruggevonden.

Acht of negen ton Nederlandse guldens schuld, omgerekend pakweg 4 ton, betekende het einde van de club. Een schuld waar een beetje zichzelf respecterende BVO van tegenwoordig zich voor zou schamen. Met zo weinig schuld kom je tenslotte in Nederland tegenwoordig niet eens in aanmerking voor steun van de gemeente en/of provincie. En toch ging het licht bij de club in 1982 uit, terwijl ze net én bij Cambuur én bij Volendam uit hadden gewonnen en ‘op zeker’ de periodetitel in de wacht zouden slepen… Bijna was het nog gelukt; Projectontwikkelaar en sponsor Hans Vahstal kwam met een revolutionair plan. Een multifunctioneel stadion, met een compleet winkelcentrum en onderliggende parkeergarage. De gemeente Amersfoort durfde het niet aan, vele andere gemeentes na hen wel.

Laten we afwachten hoeveel clubs de komende twee jaar in het kielzog van SC Amersfoort en later FC Wageningen en onlangs nog HFC Haarlem ten onder gaan. Zelfs het amateurvoetbal ontkomt niet aan de malaise, getuige het krantenbericht dat zelfs 2^e klasser Tiel door teruggelopen sponsorinkomsten de verwachtingen naar beneden bij moet stellen. Misschien kan MEC ’07 er garen bij spinnen. Ook als de 5^e klasse opgedoekt wordt door het verdwijnen van een aantal clubs en je daardoor doorschuift naar de 4^e klasse kun je dat toch zien als promotie ?

Spreek je later weer,

Leon

09:15 - 2/10/2010 - reacties {0} - reageer

De Effies: Ze zijn weer terug!

De eerste wedstrijd in de 3e klasse....da's toch andere koek dan de potjes prijsschieten van voor de winterstop! Al in de kleedkamer was het iedereen duidelijk dat er vandaag keihard gewerkt moest gaan worden. Wat trouwens minstens net zo duidelijk was was dat iedereen weer helemaal klaar was voor een pot voetbal! Omdat de vaste scheidsrechter helaas verplichtingen was aangegaan bij een ander team werd Michiel van der Meij, de vader van Kasper, bereid gevonden de rol van Scheidsrechter op zich te nemen. En dat deed hij met verve!

De Effies startten voortvarend. Met vlot combinatiespel werd de eerste kans gecreëerd, die door Hercules tot corner werd verwerkt. Na 4 minuten was er een prachtige 3D-aanval: een combinatie tussen Dylan, Daan en Davy werd door de laatste afgerond: 1-0! De eerste goals na de winterstop was daar!

De Effies hielden Hercules de eerste 5 minuten lekker op de eigen helft, maar daarna kwam Hercules er toch uit. Direct kwamen de Effies onder een flink offensief van de Herculianen te liggen. Met veel inzet en goed mee verdedigen door iedereen werden de aanvallen afgeslagen en werd het initiatief weer teruggepakt. Dat leidde tot een schot van Kasper wat nog net kon worden gered en een schot van Niels wat door de keeper van Hercules prachtig klemvast werd gepakt. Want het moet gezegd: wat een beer van een keeper hadden ze daar zeg! Alles waar hij bij kon had hij! En er was niet veel waar hij niet bij kon.... Na ongeveer 15 minuten kreeg Daan de bal, op een meter of 15 van de goal. Hij stond schuin rechts voor de goal en besloot te schieten: de bal vloog er links in de kruising in, als een streep. Wat een knal! En wat een luxe: met lekker spel in je eerste wedstrijd met 2-0 voor komen.

Tot de rust gingen de Effies lekker door. De Herculinanen probeerden er wel uit te komen, maar hun aanvallen werden door Stopper Sjors, Niels, Luuk en Kasper vakkundig uitgeschakeld. Toch moest Sylvian nu en dan echt handelend optreden: dat deed hij dan ook vakkundig.

Na de rust veranderde er in eerste instantie niet veel: De Effies bleven komen (onder andere via twee kansen voor Dylan na passes van Daan), maar de keeper van Hercules bleef maar stand houden. En je weet wat er dan gebeurt....De eerste tekenen kwamen er: Dylan werkte zich uit de naad en ging noodgedwongen steeds meer mee verdedigen . Ook Sieb en Samira moesten meer achteruit dan dat ze konden aanvallen. Daan knokte om de verdediging te ontlasten...eigenlijk was het hele middenveld van de Effies, en zelfs een deel van de aanval, alleen nog maar aan het verdedigen. Ook Sylvian kreeg het steeds drukker: zo moest hij zich zelfs eens uitkomend voor de voeten van een tegenstander werpen. En dat deed hij erg goed!

De druk werd steeds groter...toch slaagden de Effies erin daar weer onder uit te komen en kwamen er weer kansen: Sieb schoot net naast, Dylan gooide er na een mooie pass van Samira weer eens een actie uit, Kasper knalde op doel maar daar was weer die verdraaide keeper....hij wilde er maar niet in! En zoals ik al zei, als je zelf niet scoort ondanks alle kansen...... dan doet je tegenstander dat wel! Binnen 10 minuten scoorde Hercules 2 keer. Het was weer gelijk! Nog steeds een mooi begin van het nieuwe seizoen, zo na de promotie, maar toch.....

Het werd de laatste minuut van de wedstrijd. Hercules had het nog een keer geprobeerd, maar de bal was afgepakt en terechtgekomen bij Daan. Die gaf een lange bal op Niels, die aan een solo begon. Hij ging langs één man, nog één, kwam de eerste weer tegen, passeerde een vierde, liep om de vijfde heen en schoot de bal laag en droog in de korte hoek in: 3-2! Wat een wedstrijd! Nog geen 30 seconden later floot de scheidsrechter af.

Het moet gezegd. Dit waren weer de Effies zoals we ze hebben leren kennen: vol overgave, met zijn allen knokkend voor het resultaat en dan nog vaak goed voetballen ook! Iedereen speelt zijn of haar rol in het team en is belangrijk voor hoe het gaat. Eigenlijk zijn de Effies een soort drie Musketiers, maar dan anders: de 10 Musketiers! Want als ik ze zie spelen dan denk ik meteen aan hun lijfspreuk: “Eén voor allen, en allen voor één!”

Effies, het was fijn jullie weer bezig te zien: tot de volgende pot!

Groets

Gilbert

09:12 - 2/10/2010 - reacties {0} - reageer

De sneeuw en Das Phantom.

Hee broer!

Afgelopen zaterdag was het weer zover!

Na een lange winterstop waarin het verlangen naar voetbal alleen maar gegroeid was en waarin mijn Effies bijna vergeten waren hoe rond de bal eigenlijk is was hij er dan eindelijk:

De eerste officiele afgelasting van de tweede seizoenshelft! Dat betekende dat ik met het hele gezin in de stralende zon door een wonderschoon landschap naar huis reed vanuit Friesland. Links en rechts van mij landschap met een dikke laag sneeuw en recht voor en onder mijn auto een snelweg met een dikke laag pekel. Zo veel dat mijn ruitensproeier al snel bedenkelijk iele straaltjes op mijn ruit spoot.

Op dat moment droomde ik van voetbal. Als zomersport dan. Je weet wel, waar we het al zo vaak over hebben gehad. Waar ik van mijmer en droom, waar ik meer naar verlang dan een spits naar de goal of een marinier na drie maanden met zijn buddy in een sneeuwhol in Noorwegen naar een....maar laat ik niet te ver afdwalen.

Ik droom. Dat is het belangrijkste. En niet alleen over voetballen in de zon hoor!

Ik heb nog zo'n droom die ik vaak op lange ritten in de auto heb...

Ik las net in de VI van deze week dat de grootverdiener in het Nederlandse voetbal deze transferwindow (het is al zo erg met het vaderlandse voetbal dat zelfs de vaktermen al in het Engels zijn. Zouden die ook zo veel geld hebben?) de naam van VVV Venlo draagt...VVV! Je weet wel, dat is die club uit semi-Belgie, met dat prachtige stadionnetje. Wist je dat de transfer van Honda daar in een keer de hele jaarbegroting dekte? Ik bedoel maar...

Dat is een teken! Als alle grote clubs de hand op de knip houden dan kan dat alleen maar omdat de handen die die knip zouden moeten vullen, dus de suikerooms, zelf op de knip zitten. En als die handen op de knip zitten, omdat weer andere handen weer op andere knippen zitten (Volgt u het nog? Anders knippen we dit er met de hand uit hoor) dan betekent dat dat er geen geld meer is in het Nederlandse voetbal.

Nou is dat al even zo. Ik bedoel, een club als Vitesse zou eigenlijk gewoon FC Arnhem moeten heten. Sponsored by de Gemeentebank. Ik weet nog dat in de laatste jaren van het vorige milennium de SC Amersfoort wegens een schuld van 1 of 2 ton uit het betaalde voetbal werd gebonjourd. De club waar jij en ik bovenop de spelerstunnel handen hadden geschud met Hildebrand “Pekkie ”van der Meer, Rob Snijders en ga zo maar door. Waar je voor een gulden (voor de jongere lezers, da's ongeveer 42 Eurocent) op de staantribune terecht kon...

Een schuld van een ton! Man, dat is minder dan het maandsalaris van Suarez! Of Makaay! Je weet wel, dat is de man die vroeger Das Phantom genoemd werd omdat je hem de hele wedstrijd niet zag en hij toch scoorde. Tegenwoordig omdat je hem het hele seizoen niet op het veld ziet en hij toch nog lekker scoort.

RBC, RKC, Willem II, Vitesse, Feijenoord, Excelsior...ze hebben meer schulden dan ze ooit aan prijzengeld bij elkaar hebben gevoetbald! Daar zouden we eens wat aan moeten doen! Dat we gaan werken aan een competitie die niet alleen in de zomer plaatsvindt (potje bier, zonnetje...voetbal is een feest!) maar ook zonder competitievervalsing. Waar het niet kan gebeuren dat een club dankzij overheidssteun voor een onoverkomelijke schuld in een enorme feest hal kan voetballen nadat er eerst een adelaar iedereen alle hoeken van het veld heeft laten zien, terwijl een andere club met een fractie van die schuld failliet wordt verklaart en een flink aantal talentvolle voetballers moet vrezen voor een baan.

Waar het niet kan gebeuren dat een club ondanks torenhoge schulden de ene na de andere has-been vedette op het veld zet tegen een riant salaris terwijl er tegelijkertijd tientallen mensen uit de organisatie worden weg bezuinigd.

Het is te zot voor woorden..we spelen hier met twee competities met 37 teams betaald voetbal in een land waar je, als je je echt boos maakt, met de auto binnen 3,5 uur van Zuid naar Noord dwars doorheen gereden bent.

Daar is domweg geen geld voor. En je weet wat er gebeurd met organisaties waar teveel mensen rondlopen terwijl er te weinig geld beschikbaar is....

PFFF.....gauw terug naar mijn snelweg, mijn autorit en het prachtige landschap...

Laterz!

Gilbert

09:18 - 2/3/2010 - reacties {0} - reageer

De Effies: Kranige Kanjers laten Koploper Kansloos!

In de kleedkamer is het al duidelijk: de Effies hebben een paar weken niet gevoetbald en willen niets liever dan de wei in. Ze weten donders goed tegen wie ze spelen. Luidkeels vertellen ze wat ze gaan doen: overspelen! Winnen! En daar achteraan roepen ze met zijn allen: “De scheidsrechter heeft altijd gelijk!” Jaja, de Effies, dat is een goed stel hoor!

De verwachting is dat Sylvian vandaag veel meer te doen zal krijgen dan in eerdere wedstrijden. Daarom neemt Gilbert hem even apart en gaat met hem samen een warm ing up doen voor de wedstrijd, terwijl de andere Effies zich warmspelen in een paar rondo'tjes. Als de Effies het veld in mogen is al duidelijk dat Sylvian vandaag goed in zijn vel (of liever, zijn keepers tenue) zit: hij duikt heerlijk naar de ballen die de Effies op de goal schieten.

Om 12:10 fluit de vaste scheidsrechter van de Effies, Wim van de Bilt, vor het begin. Beide teams kletsen er direct vol in, wat resulteert in een heen en weer volgend spel. Al binnen een paar minuten heeft Sylvian zijn eerste twee reddingen verricht: ja, dit team is andere koek dan de Effies tot nog toe tegen waren gekomen! Het is maar goed dat de Effies verdedigers zoals Sjors, Luuk en Kasper hebben: gemiddeld moet je die minimaal drie keer voorbij voordat je een keer ergens bent , en de meeste spelers redden dat niet. Komen ze er toch een keer door dan staat daar, zoals al eerder genoemd, die keeper van de Effies, Sylvian.

Na de eerste kansen voor Valleivogels komt CDW een beetje los: Daan schiet een paar keer, wat net geen goal oplevert. Davy krijgt de bal aangespeeld en legt hem met een briljante pass voor de voeten van Daan, die alleen voor de keeper de bal inschiet. Maar ook Valleivogels heeft een keeper die er wezen mag! Dus helaas, nog steeds 0-0. Een paar minuten later heeft Niels de bal. Hij probeert het ook maar eens: de bal wordt wel gestopt, maar uit de rebound maakt Davy de 1-0! Een belangrijke goal!

Even later haalt Daan weer uit. De bal komt bij Dylan terecht die de bal met een boogje over de keeper in de goal laat verdwijnen....2-0! De Effies zijn op stoom! De Effies knokken in deze wedstrijd voor wat ze waard zijn. Ieder duel winnen ze winnen, en wanneer ze er een verliezen gaan ze op zoek naar een gelegenheid om de bal terug te veroveren. Op het middenveld werken Sieb, Daan en Niels zich een slag in de rondte, waar ze erg goed bij worden geholpen door de aanvallers Samira , Davy en Dylan, die keihard meewerken en verdedigen als dat moet. Ja, de 2-0 stand is een product van het hele team!

Na ongeveer 17 minuten krijgen de Effies een vrije trap. De bal ligt op zo'n twintig meter van de goal en Daan mag hem nemen. Hij kijkt even naar de kant.Gilbert knikt: toe maar jongen! Daan legt de bal goed, neemt een aanloop en raakt de bal zoals hij dat zo goed kan. De bal vliegt snoeihard en hoog midden in de goal. De keeper is kansloos! De Effies staan op 3-0! De Valleivogels weten niet wat ze gebeurt..de leider van het team beginnen steeds harder en fanatieker te coachen. Toch hebben de Effies er nu echt zin in: De drie D's zetten met elkaar een aanval op om van te smullen: Dylan, Daan en Davy laten zien hoe makkelijk voetbal lijkt als je het goed speelt. Helaas blijft de bekroning door een doelpunt uit.. De Effies blijven dreigend tot de rust, maar er wordt niet meer gescoord.

Na de rust komen de Valleivogels heel sterk uit de startblokken. Sylvian mag weer aan de bak en dat doet hij goed: hij pakt de corner vol overtuiging uit de lucht. De druk van Valleivogels blijft groot. En hoewel er heel slim en goed wordt verdedigd kan de 3-1 toch niet worden voorkomen. Dat is ook meteen het sein voor de Effies om zich weer te laten zien: Daan schiet, maar zijn schot wordt gestopt. Kort daarop begint Dylan aan een solo....Davy en Daan lopen slim vrij voor de goal waardoor de verdedigers van Valleivogels eigenlijk njiet meer goed weten wat ze moeten doen en Dylan zo door kan lopen: hard, hoog in de hoek maakt hij 4-1.

Het blijft een prachtige pot, waarbij het spel op en neer gaat en waarbij regelmatig een hoofdrol is voor Sylvian: het is, zoals je kon verwachten, zíjn dag vandaag. Hij laat zien dat hij ook het uitkomen onder de knie heeft en plukt de bal vor de voeten van een speler van Valleivogels weg. Daarna krijgen Dylan, Daan, Davy en Niels het op hun heupen en combineren de Valleivogels helemaal zoek....de aanval eindigt net naast...

Niels passt vervolgens op Davy, die met een droge schuiver in de lange hoek de 5-1 maakt. Valleivogels antwoordt: ze maken de 5-2. Daan zorgt er echter met een hoge bal over de keeper heen voor dat het verschil weer 4 goals wordt: 6-2! In de minuten daarna zorgt Sylvian er met drie mooie reddingen voor dat de stand ongewijzigd blijft. Vooral de laatste redding is mooi: een keihard schot van Valleivogels wordt door hem geklemd alsof het niks is. De slotminuten zijn weer voor de Effies. De hoofdrol wordt dan nog even opgeëist door Niels, die eerst met zijn chocoladebeen de 7-2 en later met links de 8-2 maakt. En dat is de eindstand.

De Effies hebben vandaag laten zien dat ze als team een bijna onverslaanbare eenheid vormen. In die eenheid hebben alle spelers een duidelijke rol die ze stuk voor stuk op een geweldige manier invullen. De een valt daar meer bij op dan de ander, maar allemaal spelen ze met 120% inzet en halen ze het allerbeste uit zichzelf naar boven.

Gefeliciteerd Effies! Jullie hebben je vandaag echte kampioenen getoond!

Groets, Gilbert

10:48 - 12/16/2009 - reacties {0} - reageer