| Verhalen van het veld |
Een Kei van een Club…Tja, het is een zooitje op het ogenblik. Je kunt geen voetbalclub meer bedenken of de naam is wel in het rood geschreven. Bestuurders die een jaar geleden nog lallend over elkaar heen hangend tot in de late uurtjes aangetroffen werden in de spelershomes en/of businessclubs van hun verenigingen, wijzen nu met beschuldigende vinger naar elkaar als hoofdveroorzaker van alle financiële ellende. Begrotingstekorten lopen op tot wel 45% van de door de KNVB goedgekeurde begrotingen. Iedereen loopt met boter op zijn hoofd, Henk Kessler voorop, met de complete boterberg van de EU.
En het wordt nog erger. Het behoort tot de reële mogelijkheden dat tenminste drie eerste divisieclubs nog omvallen vóór het einde van het lopende seizoen. Vervolgens moeten nog een aantal BVO’s zien of ze hun licentie voor het komende seizoen kunnen veiligstellen. Grappig eigenlijk; Aan het begin van dit seizoen waren diverse eerste divisie clubs doodsbang om te degraderen naar de Topklasse. Inmiddels zijn diverse amateurclubs doodsbenauwd om volgend seizoen te moeten promoveren naar de eerste divisie !
Een oude wond gaat weer open. Je noemde het al even. De BVO die de twijfelachtige eer ten deel viel om als eerste failliet te gaan. SC Amersfoort. Opgericht in 1973, voortkomend uit de Hollandia Victoria Combinatie, beter bekend als HVC. Een jongenskaartje voor een knaak, zie maar waar je gaat staan. Zitten ging niet, dat was weggelegd voor de mensen op de eretribune. En de jongens uit nabijgelegen woonwagenkamp. Die zaten op het dak van de statribune aan de langezijde. Achter het ene doel een verhoging, ooit een onoverdekte statribune. In mijn tijd (vanaf 1979) al verworden tot filmdecor voor Armageddon. Achter het andere doel groene doeken, zodat je niet vanaf het HVC-veld in het stadion kon kijken. En een scorebord.
Hulde aan het scorebord ! Met grote regelmaat kwam het voor dat ‘we’ verloren. Regelmatig zelfs met grote cijfers. Maar nooit met meer dan 5 tegendoelpunten. Dat wil zeggen; Er werden er wel eens 7 gemaakt, of 8. Maar dat paste niet op het scorebord. Een lichtmast die in de donkere uurtjes ontvreemd was aan één van de landingsbanen op Schiphol, met 5 rode lampen aan de rechterarm, en 5 groene aan de linker. De groene lampen deden het. Deze gaven de goals van de tegenpartij aan en werden regelmatig allemaal getest. Of de rode lampen het allemaal deden is nog altijd onbekend…
SC Amersfoort; Kei van een club. En zo was het. Waarschijnlijk de enige club in het betaalde voetbal waar niet de tegenstander, maar het eigen publiek met knikkende knieën naar het stadion kwam.
En toch… Toch droeg ik altijd met trots mijn rode sjaal met witte franjes en hing de minidress voor het raam in mijn kamer. SC Amersfoort bracht het betaalde voetbal voor een kleine jongen met dromen heel dichtbij. Het mooiste moment was altijd als mijn helden gingen rekken. Ik ging er altijd bij staan en sprak met de spelers. Idolen waren het, maar zo dichtbij ! Rob Snijders, rechtsback en kaartenpakker; Fili Kraak, ingenieur op het middenveld; Simon Timorasson, een soort Wamberto, maar nog kleiner; Pietje Struijk, de rommelaar en Co de Smalen met zijn vernietigende linkerbeen en onbeperkt loopvermogen. Wij als supporters waren altijd blij dat er een hoog hek om het veld heen stond. Voor kwaadwillende supporters was dat niet nodig, maar als het hek er niet had gestaan was Co zomaar het stadion uitgerend en hadden we hem waarschijnlijk nooit meer teruggevonden.
Acht of negen ton Nederlandse guldens schuld, omgerekend pakweg 4 ton, betekende het einde van de club. Een schuld waar een beetje zichzelf respecterende BVO van tegenwoordig zich voor zou schamen. Met zo weinig schuld kom je tenslotte in Nederland tegenwoordig niet eens in aanmerking voor steun van de gemeente en/of provincie. En toch ging het licht bij de club in 1982 uit, terwijl ze net én bij Cambuur én bij Volendam uit hadden gewonnen en ‘op zeker’ de periodetitel in de wacht zouden slepen… Bijna was het nog gelukt; Projectontwikkelaar en sponsor Hans Vahstal kwam met een revolutionair plan. Een multifunctioneel stadion, met een compleet winkelcentrum en onderliggende parkeergarage. De gemeente Amersfoort durfde het niet aan, vele andere gemeentes na hen wel.
Laten we afwachten hoeveel clubs de komende twee jaar in het kielzog van SC Amersfoort en later FC Wageningen en onlangs nog HFC Haarlem ten onder gaan. Zelfs het amateurvoetbal ontkomt niet aan de malaise, getuige het krantenbericht dat zelfs 2e klasser Tiel door teruggelopen sponsorinkomsten de verwachtingen naar beneden bij moet stellen. Misschien kan MEC ’07 er garen bij spinnen. Ook als de 5e klasse opgedoekt wordt door het verdwijnen van een aantal clubs en je daardoor doorschuift naar de 4e klasse kun je dat toch zien als promotie ?
Spreek je later weer,
Leon 09:15 - 2/10/2010 - reageer
|
Beschrijving Sportverhalen over amateurs, door amateurs en voor amateurs. Welke sport dan ook, als het verhaal mooi is hoort het op Verhalen van het veld! Heb je een mooi verhaal mail het dan: verhalenvanhetveld@live.nl
Home Profiel Archief Vrienden Voetbal in Maurik Voetbal in Wijk Voetballiteratuur Virtuele Voetbal Vrienden Recente Artikelen - Effies de dubbel halen! - Effies de beker halen! - De Effies weerstaan ook de Bekerende Boeren. - De Effies: Quitte of Dubbel! - De Effies: Het Was Me Het Weekje Wel! Vrienden |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||